Co zrobić, kiedy dziecko nie chce chodzić do przedszkola?

Zmiany można polubić, gdy mamy możliwość ich współtworzenia oraz towarzyszy nam zrozumienie i akceptacja. Wtedy rodzi się spokój i zrozumienie.

Niepewność w obliczu pierwszych dni w przedszkolu to sytuacja, która często dotyka rodziców przedszkolaków w pierwszych dniach przygody przedszkolnej. Nowe miejsce, opiekunki, środowisko i zasady to zmiana, a każda zmiana wymaga energii. My również przeżywamy pierwszy dzień w nowym środowisku. Jeśli przeważa w nas ciekawość i inne pozytywne emocje, to najczęściej sygnał, że w przeszłości dobrze radziliśmy sobie ze zmianami. Jak takie samo pozytywne nastawienie zbudować w naszych dzieciach? Oto 6 wskazówek, aby oswoić tę często pierwszą poważną zmianę w życiu.

1. Gdy Twoje dziecko nie chce chodzić do przedszkola, zacznij od rozmowy z nim.

Zainicjuj szczerą, nastawioną na słuchanie rozmowę. Daj dziecku upust emocji i możliwość wejścia w jego świat. Zrozum i zaakceptuj punkt widzenia swojego dziecka. Akceptacja nie jest równoznaczna z podzielaniem zdania. Daje jednak poczucie bezpieczeństwa, że wszystkie uczucia są uznawane. Poczucie bezpieczeństwa jest potrzebne, aby podchodzić do zmian z ufnością.

2. Obserwuj rozwój sytuacji.

Jeśli po kilku dniach będziesz wyczuwać niesłabnące napięcie lub jego wzrost, warto temat przedszkola pomóc dziecku oswoić. Jeśli trudno jest porozmawiać z dzieckiem, można odegrać scenki w czasie zabawy “w przedszkole”. Można wspomóc się książeczką na temat przedszkola. Nie warto naciskać, a raczej bacznie obserwować i słuchać.

3. Uświadamiaj dziecku pozytywne elementy pojawiające się w jego opowieściach o przedszkolu.

Rozmawiając o przedszkolu warto wyłapywać pozytywne elementy pojawiające się w opowieści. Nie chodzi o te, które my widzimy, tylko te, które widzą nasze dzieci, ale nie zwracają na nie uwagi. Jeśli jest coś, co było miłe w przedszkolu: pani, zabawy, plac zabaw, możliwość obserwowania dzieci, potencjalna koleżanka / kolega – warto to podkreślić. Na nich się skupić i spytać, czy warto z nich zrezygnować w przypadku przestania chodzenia do przedszkola.

4. Pokaż na swoim przykładzie, że odbiór sytuacji może się zmieniać w czasie.

Powiedz swojemu dziecku, że uczucie niepewności w obliczu zmiany to coś naturalnego i że nie jest obce również Tobie. Dzieci uwielbiają prawdziwe opowieści i z pewnością zdarzyło Ci się kiedyś, że obawiałeś się zmiany, ale stawiłeś  jej czoła i w efekcie okazało się to dla Ciebie  pozytywne doświadczenie. Warto powiedzieć, że tak samo może być i w tym przypadku, bo nasze odczucia często się zmieniają.

5. Poszukaj możliwości zmniejszenia negatywnych czynników.

Dobrze jest pozwolić dziecku powoli wejść do nowego środowiska. Można to uzyskać np. poprzez przychodzenie wcześnie rano, kiedy jeszcze nie ma wielu dzieci. Można ustalać wspólnie termin odbioru (i trzymać się go), tak, aby było jak najmniej niewiadomych. Mówić, co danego dnia będzie się działo w przedszkolu.  Zauważaj najdrobniejsze pozytywne zmiany w nastawieniu dziecka. Możesz również zapytać dziecka, jak chciałoby, aby przedszkole wyglądało? Pluszak, kocyk, sposób zwracania się Pań – może coś z tego życzenia da się zorganizować?

6. Buduj pozytywne przekonania.

Stwarzaj inne sytuacje, w których kontakt z innymi dziećmi jest możliwy i przyjemny. To da dziecku wiedzę, że przedszkole nie jest karą, smutnym obowiązkiem, który każdy musi przejść, ale przyjemnością, możliwością zdobywania nowych doświadczeń, nawiązywania nowych przyjaźni, miejscem, w którym czas szybciej płynie i jest dobra zabawa.

Życzę powodzenia przedszkolakom i ich rodzicom!

Podziel się...Email this to someoneShare on Facebook0Digg thisShare on LinkedIn0Share on Google+0Share on VKTweet about this on TwitterShare on Tumblr0Print this pagePin on Pinterest0

Komentarz do “Co zrobić, kiedy dziecko nie chce chodzić do przedszkola?

  • Kwiecień 1, 2015 o 8:25 am
    Permalink

    Dziękuję za odpowiedz. Moje nowe pytanie. Do 10 października spotykaliśmy się nieregularniej z partnerką i dziećmi/co sobota i niedziela,czasami spała w domu z dziećmi/.Feralnego dnia napotkałem ją z nowym partnerem i dziećmi,wtedy powiedziała że jest koniec z nami i że zabierają dzieci do placówki. Poszedłem do sadu i tam z akt wynikało jakie miała spełnić warunki by dzieci były przy niej. Tzn Podjąć prace i się usamodzielnić,wynająć mieszkanie.Okłamywała mnie i nie martwiła co się u niej dzieje/chodzi o jej sąd/.Nie spełniła ani jednego warunku sądu.Jak jej i dzieciom pomoc by nie poszły do placówki?Jej nowy partner nie jest w stanie ich utrzymać.W szkole zaległości w opłatach.Wychowawczyni prosiła bym nie dawał jej pieniędzy na opłaty tylko sam w szkole wpłacał.Co mam i jak postępować? Nadmienię iż po sobotnim moim nacisku na jej kuratorkę ‚miałem syna i córkę na 4 godziny po raz pierwszy od 10.10.Jestem choć z tego szczęśliwy ‚choć dzieci chciały zostać na noc ale zgodnie z umową po ustalonym czasie dzieci oddałem i przy okazji zobaczyłem najmłodszego syna. Dziękuję za taką stronę jak ta.

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress